Over mij

Als kind was ik gefascineerd door het schrijven van mijn vader. Hij bedacht zijn verhalen in onze kleine jaren zeventig doorzonwoning en noteerde ze, gezeten aan de eettafel in de woonkamer, op een oude typemachine die veel teveel kabaal maakte. Hij schreef voornamelijk korte verhalen; soms poëtische herinneringen, soms maatschappijkritische stukjes en soms gewoon iets heel grappigs. Terwijl ik als kind al wist schrijver te zijn, om jezelf zo te noemen hoef je immers geen boek uit te geven of zelfs maar enige vorm van talent te hebben, duurde bij mij het schrijven van langere verhalen nog een hele tijd.

Maar nu is mijn eerste lange verhaal dus klaar. Ik ben trots op het resultaat.

Doorgaans ontstaan mijn creatieve ideeën als ik alleen buiten ben. Soms wandelend of fietsend in de natuur, soms als ik op een terrasje zit en om me heen kijk. Ze komen als vanzelf. De ene keer een aanvulling op een eerder idee. Een andere keer een gedachte voor een heel nieuw verhaal.

Vanuit vooraf bepaalde kaders ben ik gestart met schrijven van dit verhaal. Een kader waar ik deels binnen ben gebleven, maar soms ook niet. Als ik schrijf vergeet ik namelijk alles om me heen. Mijn denken verdwijnt geheel en de pen of mijn vingers op het toetsenbord nemen het over. Een personage gaat zomaar links of rechtsaf en zo ontstaan hele gebouwen, landschappen of nieuwe personen die ik niet eerder heb bedacht.

Ik woon en leef in een dorpje op het kruispunt van drie provinciën onder de rook van Nijmegen. De stad waar ik ooit kunst en cultuurwetenschappen ben gaan studeren en later sociaal pedagogische hulpverlening in deeltijd heb gevolgd.

Inmiddels ben ik de gelukkige vader van twee lieve kinderen en getrouwd met een net zo lieve vrouw. Ik ben naast mijn schrijven al bijna 25 jaar werkzaam in de psychiatrie/psychologie.